A. Halim Kulaksız’ın ‘Vahşi ve Özgür’ sergisi Piramid Sanat’ta açıldı: Özgürlüğün fotoğrafı
Güç, kuvvet, asalet ve zarafet; dostluk, yoldaşlık, sadakat ve inanç; dilek, vefat ve ömür… Fakat en çok da özgürlük, atı tanımlayan sözcük.
Fotoğraf sanatkarı A. Halim Kulaksız, daha evvel mimari fotoğraflarda kullandığı özgün tekniği olan “mozaist” (çoklu imge) tekniğiyle birlikte kadrajını bu sefer tabiatın, “vahşi” tabiatın en hareketli figürüne doğrultuyor: atlara. Geçen hafta Piramid Sanat’ta açılan “Vahşi ve Özgür” standı, sanatkarın “Atların tabiatındaki o durdurulamaz kinetik enerjiyi, fotoğrafın durağan karesine hapsetmeden nasıl aktarabilirim” sorusundan yola çıkılarak oluşturulmuş.
Serginin açılışına Küba İstanbul Başkonsolosu Raúl Ernesto Madrigal Cárdenas ile Ingrid Lopez Lopez’in yanı sıra gazetemizin müellifi ve sanatçı Bedri Baykam ile birlikte kültür sanat dünyasından birçok isim katıldı.
Sergi 8 Mart’a kadar görülebilecek.

TİTİZ BİR ÇALIŞMA
Sergi katına çıktığınızda, birinci olarak çok büyük bir emeği görüyorsunuz. Kulaksız, Nevşehir’in Kapadokya ilçesindeki eşsiz coğrafyada, fotoğraf makinesiyle atların “vahşi” ve “özgür” anlarının peşinde uzun mühlet koşmuş. Akabinde özgün tekniğiyle bilgisayarın başına geçmiş, var olan fotoğrafı, çektiği öteki fotoğraflarla tekrar oluşturmuş. Ortaya da görsel bir zenginlik çıkmış.
Kulaksız’a bu sergiyi mozaist tekniğiyle oluşturma fikrinin kökenini sorduk, şöyle yanıtladı: “İzleyicinin, tabiatın yalnızca ‘seyirlik bir manzara’ olmadığını, aslında devasa ve kusursuz işleyen bir organizma olduğunu hissetmesini arzuluyoruz. Mozaist tekniği sayesinde, uzaktan bakıldığında net bir bütünlük sunan imajlar, yaklaştıkça binlerce kesime bölünüyor. Bu, tıpkı ekosistemin kendisi üzere her küçük modül (birey), bütünü (doğayı) oluşturuyor. Ziyaretçilerin sergiden ayrılırken yabanî yaşama karşı bir hayranlığın yanı sıra, o özgürlüğün kırılganlığına dair bir sorumluluk hissiyle ayrılmalarını bekliyoruz.”
Serginin oluşma süreciyle ilgili de konuşan kulaksız, süreci iki kademede düşünmek gerektiğini belirterek şöyle anlattı: “İlk basamak, o kareyi yakalamak için tabiatta geçirilen günler, bazen haftalar süren sabırlı bekleyiştir. Lakin işin mutfak kısmı, yani mozaist tekniğiyle üretimi, çok önemli bir matematiksel disiplin ve vakit gerektiriyor. Tek bir ana imajı oluşturmak için, o imajın dokusuna ve rengine uygun yüzlerce, bazen binlerce alt fotoğrafı tek tek seçiyor ve yerleştiriyorum. Bu yalnızca teknik bir yazılım süreci değil, her bir kesimin bütünle olan estetik bağını özel olarak denetliyorum. Tüm süreci kendim bilgisayar başında yapıyorum. Münasebetiyle tek bir yapıtın tamamlanması bazen günler süren titiz bir çalışmanın eseri olabiliyor. Stantta gördüğünüz her eser, aslında binlerce farklı anın tek bir vücutta beden bulmuş hali.”
MATEMATİKSEL ESTETİK
Serginin küratörü Coşar Kulaksız da sergiyi üç ayak üzerine kurduğunu belirtiyor ve şöyle anlatıyor:
– DİNAMİZM: Hareketin ve aksiyonun doruğa çıktığı anlar.
– DİNGİNLİK: Tabiattaki sessiz bekleyiş ve vakar.
– GEOMETRİ: Mozaist tekniğinin tabiattaki fraktallarla ahenk sağladığı, doku odaklı eserler. Bu sayede izleyiciyi yalnızca bir fotoğraf standında değil, tabiatın matematiksel estetiğiyle örülmüş bir öykünün içinde gezdirmeyi hedefledim.





