6 Şubat depremlerinin üçüncü yılı: Hatay hala ‘normal’ hayata dönemedi

Resmi sayılara nazaran 50 binden fazla insanın ömrünü yitirdiği 6 Şubat zelzele felaketinin akabinde, Hatay’da enkaz kalksa da travma ve belirsizlik sürüyor.

Kentte yaklaşık 200 bin yurttaş, hala 20 metrekarelik konteynerlerde ömür gayreti veriyor. Temel altyapı problemlerinin çözülemediği kentte; sık sık yaşanan elektrik kesintileri, toz solutan taş ocakları günlük hayatı çekilmez kılıyor.

KÂĞIT ÜSTÜNDE TAMAM, GERÇEKTE YARIM

TOKİ’nin resmi bilgilerine nazaran sarsıntı bölgesinde 455 bin, Hatay özelinde ise 153 bin konut ve iş yeri tamamlanmış görünüyor. Lakin alandaki gerçeklik, sayıların ötesinde bir tablo çiziyor. Merasimlerle anahtarları teslim edilen konutların birçoğuna, iç tadilat eksiklikleri ve ısınma sıkıntıları nedeniyle hala yerleşilemiyor. Kurası çekildiği halde imaline şimdi yeni başlanan konutlar, depremzedelerin “normal hayat” umudunu erteliyor. Yeni konutlara yerleşen az sayıdaki şanslı kesim ise duvarlardan ve pencerelerden su sızıntısı sıkıntılarıyla boğuşuyor.

ŞEHİR VAR LAKİN ÖMÜR YOK

Yeni yerleşim alanlarının kent merkezinden uzak kurulması, ulaşım ve hizmete erişim krizini de beraberinde getirdi. Depremzedeler; market, fırın, eczane ve hastane üzere en temel gereksinim noktalarına ulaşmakta büyük zorluk yaşıyor.

Hatay halkı, bir yandan yitirdikleri sevdiklerinin yasını tutarken ve yok olan eski kentlerinin anılarını yaşatmaya çalışırken; öbür yandan tozun, çamurun ve belirsizliğin ortasında insanca bir ömrün çabasını veriyor.

Üçüncü yıla girerken kentin tek ortak dileği değişmiyor: Yalnızca hayatta kalmak değil, gerçek manada yaşamak.