Vitrindeki Albümler – 25 Ocak 2026

FUNDA ‘ÇARESİZİM / AFFETMEM’ (OSSİ MÜZİK)

Pop müzik dünyasına “ce” deyip kaçmış bir sestir Funda. Ayrıyeten çok değerli bir özelliği daha bulunur. Kaydettiği müzik sayısıyla çıkardığı hit modüller ortasındaki oran konusunda listenin doruğunda güreşir. Topu topu dört müziği olan Funda’nın kapı üzere iki hit’i bulunur ki yüzde elli bu hususta aşılması çok güç bir orana tekabül eder.

1959 Manisa doğumlu Funda, aldığı piyano eğitiminin akabinde şimdi 15 yaşındayken yaptığı “Çaresizim” isimli şarkıyı 1976 yılında, B yüzündeki “Mutluluğa Doğru” ile, Zafer Dilek düzenlemesiyle 45’lik olarak çıkarır. Plak çok iş yapınca tıpkı yıl, tekrar Zafer Dilek düzenlemeleriyle “Sen” ve “Affetmem” müziklerinin bulunduğu 45’lik çıkar ve “Affetmem” çok tutulur. Herkes bu duru sesiyle Funda’nın müzik dünyasında parlak bir geleceğinin olduğunda hemfikir iken ansızın müziği bırakır.

Funda bundan sonra ortalıkta görünmez ancak gerisinde bıraktığı müzikler günümüze kadar ayakta kalır. Bazen reklamlarda duyarız onları, bazen de birtakım müzikçilerin yorumlarında yine karşımıza çıkar. Artık “Çaresizim” ve “Affetmem” bir 45’likte yine basıldı, Türkçe pop müzik sanatkarlarının paratoneri Hakan Eren’in Ossi Müzik’i tarafından. Üç renkli plağın dağıtımını HMK Dönence Plak yapıyor.

ŞU HOŞ BEŞERLER ‘GÜN’ (LOFTCAZ RECORDS)

LoftCaz, fiyatsız dağıtılan bir gazete (ardından memleketteki tek basılı caz dergisi) olarak çıktığında avuçlarımızın içi patlayıncaya kadar alkışlamıştık. Yetinmediler, orada kalmadılar; tıpkı isim altında bir de plak firması kurdular, birinci albümlerini İstanbullu Şu Hoş Beşerler topluluğuna yaptılar.

Topluluğun “Gün” ismini taşıyan beş kesim ve 37 dakikadan oluşan albümü, (her ne kadar kayıtlardan sonra yoluna dörtlü olarak devam etse de) üçlü formatta kaydedilmiş. Yapımcılığı üstlenen, besteleri imzalayan kişi piyanist Onur Nevşehir, davulda Atilla Ozan Keskin, kontrbasta da Oğuz Alp Erdoğmuş var. Bu besteler doğaçlamalar esnasında ortaya çıkmış, karmaşıklıktan uzak, duygusal, kırılgan ve melankolik bir atmosfere sahip; cazın hudutlarında dolanırken çağdaş klasiğe de yanaşan, pastoral tonlar taşırken kentli olabilen yapıda… Türlerarası geçişlerle minimal cümlelerden oluşan kompozisyonlarda türlü ruh halleri gözlemlense de sonuçta son derece ümit veren bir birinci albüm “Gün”. LoftCaz’a dönecek olursak: Bu çıkılan yolda artık onları alkışlamak yetmez. Yaşatmak için yanı sıra mecmuayı edinmek ve LoftCaz Records’un (üretimine, kaydına, yayımına, dağıtılmasına varana kadar yaptığı) albümlerine kulak vermek icap eder.