14 yaşındaki kızlarını kaybeden Dinç ailesinin adalet çığlığı: ‘Bizi dedektifçilik oynamaya mahkum ediyorlar…’
14 yaşındaki Işıl Hikaye Dinç’in vefatına ait, bölgedeki kameraların çalışmadığı gerekçesiyle MOBESE kayıtlarının yer almadığı dava belgesindeki olaya ait tek imaj olan 9 saniyelik kask kamerası manzaraları ile olay yerinde yapılan incelemelerin değerlendirildiği uzman raporunda sanığın kırmızı ışıkta geçtiği ve limitin üzerinde bir süratte seyrettiği değerlendirmelerine yer verildi.
ANKA’ya konuşan Dinç ailesi, ağır bakım hemşiresi sanığın olayın akabinde mesleksel ihtiyaçlarını de yapmadığını kabul ettiğini belirterek, “Artık bu bir trafik kazası değil, bu bir cinayet… Bu evrakın şuurlu taksire dönmesi gerekirken bizim itiraz dilekçelerimiz reddediliyor. Niçin? Bir çocuğun vefatının akabinde bu kadar hukuk sistem niçin ayaklar altına alınıyor? Artık bu dava sürecinin olağan nizami bir yola girmesini istiyoruz” diye isyan etti.
BİLİRKİŞİ RAPORU ÇIKTI
Baba Yunus Dinç, “Bizi dedektifçilik oynamaya mahkum ediyorlar. Anne babanın acısını, yükünü hafifletmemesi gerekirken yetkililer, bunların hiçbirisi yaşatılmadığı üzere biz üzerimize daha da yük alıyoruz. Zira biliyoruz ki, yarın sabah gözümüzü açtığımızda, bir şeyleri kovalamazsak, takip etmezsek bu belge kapanıp gidecek. Kızımızın adaleti sağlanmayacak” dedi.
14 yaşındaki Işıl Hikaye Dinç’in vefatına ait davada uzman raporu çıktı.
Taksirle vefata neden olmaktan yargılanan Ömer Faruk Ballı tabirlerinde kaza sırasında suratının saatte 50 km civarında olduğunu söylemişti. Fakat ikinci duruşmada dinlenen 3 şahit ise çarpışmanın çok şiddetli olduğunu söz etmişti.
Dinç ailesinin müracaatıyla Trafik Kaza Uzmanı Bilirkişi Murat Aykanat tarafından hazırlanan raporda sanığın suratının saatte 94,4 km olduğu ve seyir istikametinde kırmızı ışık yandığı belirtildi.
“YÜKSEK SÜRAT VAR. KIRMIZIDA GEÇTİĞİ UZMAN RAPORLARINA YANSIDI. BUNLARIN HEPSİ BİRLEŞİNCE ARTIK BU BİR TRAFİK KAZASI DEĞİL, BU BİR CİNAYET”
Dinç ailesi hususa ait ANKA’ya konuştu.
Baba Yunus Dinç, “112’yi aramamak var, müdahale etmemek, polise sağlıkçı olduğunuzun bilgisini vermemek var. Yüksek sürat var. Kırmızıda geçtiği eksper raporlarına yansıdı. Bunların hepsi birleşince artık bu bir trafik kazası değil, bu bir cinayet. Buna karşın taksirle devam eden davamızın en az şuurlu taksir, hatta muhtemel kasttan yargılanmaları gerekiyor” dedi.
Polis tarafından tutulan olay yeri tutanağındaki yanlışların belgeye giren imgeyle ortaya çıktığını belirten baba Dinç, “Tutanak bile baştan sona yanlış, palavra bilgiler içeriyor. Mahkemeye taleplerimizi iletiyoruz. Birtakımı kabul ediliyor, birtakımı sürüncemede bırakılıyor. Anne babası olarak bizim canımızı acıtan değerli bahislerden bir tanesi, iki duruşmayı geride bıraktık, 2 duruşma boyunca mahkeme sanığa bir tane dahi soru sormadı. Savunmalar hala palavra ve yanlış bilgiler üzerinden dönüyor” diye konuştu.
Kızı için adalet istediğini belirten Dinç, “Hakimi, savcısı, polisi, avukatı, vatandaşı her kim varsa, bizim yerimize koysunlar kendilerini. Biz birinci günden beri yalnızca ‘adalet’ diyoruz. Kızımızın adaletinin sağlanmasını talep ediyoruz, adil ve şeffaf bir sürecin yürütülmesini istiyoruz. Sürecin sonunda kızımızın kusurlu olduğu çıkarsa ortaya, biz esasen kızımızı toprağa koyduk, bu kusurunun karşılığını esasen canıyla ödedi. Bağrımıza taş basacağız, kızımızın acısını yaşayayacağız. Lakin bizim yalnızca adalet istememize karşılık, olmayan yahut gerçeklikle bağdaşmayan şeyler üzerinden bizim karşımıza dikilmesinler. Artık bu dava sürecinin olağan nizami bir yola girmesini istiyoruz, bekliyoruz” tabirleriyle isyan etti.
Dinç yaşadıkları süreci şöyle anlattı:
“POLİSLER TUTANAĞA KIZIM İÇİN YARALI YAZIYORLAR, OTOMOBİLE AĞIR HASARLI YAZIYORLAR”
“26 gün boyunca, motosikletli kask kamera manzarası toplumsal medyaya servis edilip de akabinde evraka eklenmeden evvel bizim elimizde yalnızca olay yerindeki polislerin tuttuğu tutanak ve kızımızın yanındaki yeniden on dört yaşındaki arkadaşının söz tutanağı ile sanığın söz tutanağı yer alıyordu ve biz buna istinaden durum değerlendirmesi yapıyorduk. Fakat imajın ortaya çıkmasıyla bir gördük ki, polislerin tuttuğu tutanakla imaj hiç alakası olmayan iki başka doküman olarak karşımıza dikildi. Polislerin tuttuğu tutanakta, trafik ışıklarından 14.30 metre sonra yaya geçidi olmayan yerden saksıların ortasından yola fırlamak suretiyle kaza gerçekleşmiştir formunda tutulan bir hem yazıyla hem krokiyle çizilen bir tutanak mevcuttu.
Ancak bu imajda kızımızı yaya geçidi üzerinde, trafik ışıklarının tabanında. Bu büsbütün bir çelişkiydi. Sonrasında ikinci duruşmaya katılan 3 şahitle birlikte yeni bir şey daha öğrendik ki kızımıza birinci temas eden, kızımızı birinci denetim eden trafik polisleriymiş. Trafik polisleri kızımızı denetim ettiğinde eks demişler. Hatta olay yerinde doktor, hemşire diye bağırışlara kimseden karşılık gelmeyince olay yerindeki vatandaşlardan birisi ’Ben veterinerim, ben de denetim edeyim’ demiş. Polisler de kabul etmişler. Bayan da bakmış, o da eks demiş. Lakin tıpkı polisler tutanağa kızım için yaralı yazıyorlar, otomobile ağır hasarlı yazıyorlar. Tutanak bile baştan sona yanlış, palavra bilgiler içeriyor.
Kaldı ki biz aylardır olay yerinde polislerin kalemle doldurdukları, elle yazdıkları yepyeni olay yeri tutanağını talep ediyoruz. Ona da bir yanıt alamıyoruz. Mahkemeye taleplerimizi iletiyoruz. Birtakımı kabul ediliyor, birtakımı ne olumlu, ne olumsuz karşılık dönülmeden sürüncemede bırakılıyor. En kolay örneği o rent a car firmasından GPRS kayıtlarının talep edilmesi. Biz haziran ayında dilekçelerimizi verdik. 21 Kasım’daki birinci duruşmaya kadar hakim rastgele bir halde olumlu ya da olumsuz bu sorumuzu, talebimizi cevaplamadı. Birinci duruşmada bu talebimizi yineleyince bu sefer kabul etti. İkinci duruşma öncesinde de GPPS kayıtlarının olmadığı tarafında rent a car firmasından gelen yazı eklendi belgeye.”
“KAZA YERİNDE KEŞİF YAPILMASI TALEBİMİZ REDDEDİLMEMELİYDİ”
“Bizim birinci duruşmada da ikinci duruşmada da en büyük talebimiz olay yeri keşfinin yapılması tarafındaydı. Ölümlü bir kazada, bu kadar eksik varken olay yeri keşfinin yapılması kaçınılmaz olması gereken bir ayrıntı. Lakin hakim tarafından bu taleplerimiz reddedildi. İkinci duruşmadaki şahitlerin, polislerin denetim edip eks demesine karşın tutanağı yaralı olarak tuttukları tespit edilince, hem polisler davaya dahil edildiler hem de 9 saniyelik o motosiklet manzarası üzerinden ATK’ya (Adli Tıp Kurumu) gönderildi yeni bir olay yeri raporunun ve krokisinin çizilip yazılması için. Fakat tekrar olay yeri keşif talebimiz kabul edilmedi. Bu talebimiz tekrar reddedilince dışarıdan bir uzman heyetine olay yerinde keşif yaptırttık. Gelen raporlar çerçevesinde de itiraz dilekçemizi mahkemeye sunduk. Gelen eksper raporunda olay yeri keşifle birlikte aracın kırmızıda geçtiği tespit edildi.
Anne babası olarak bizim canımızı acıtan kıymetli hususlardan bir tanesi, iki duruşmayı geride bıraktık, 2 duruşma boyunca mahkeme sanığa bir tane dahi soru sormadı. Soru karşılık kısmını büsbütün biz yapıyoruz. Mesela en kolayından birinci duruşmada sanık frene basmadığını, 112’yi aramadığını, kızımıza müdahale etmediğini, polislere sağlıkçı olduğunu söylemediğini beyan ettiğinde ‘niye’ sorusunu biz sorduk. Bu soruyu dahi biz sorduk. Yargıçtan rastgele bir soru gitmiyor, yalnızca dinliyor. Neden? Kendisinin sorması gerekmiyor mu? Mahkemede, birinci duruşmada kızımızın olay anında, yanında bulunan arkadaşının tabiri pedagog eşliğinde alındı ve karakol sözü. Büsbütün çöpe çıktı. Ki kızımız da o gün mahkeme salonunda beyan etti ‘Polisler beni o gün çok hırpaladı’ formunda, zapta da geçti bu. Pedagog eşliğinde alınan tabirinde olay anını görmediğini, olayı görmediğini, başını yalnızca sola gerçek döndürdüğünde kızımızın havada uçtuğunu beyan etti ve sonrasında yaşananları anlattı. Manzarada de mevcut. Güya kızın söylediği cümleler üzerinden yazıldığı argüman edilen tabir tutanağında o kadar keskin ve net cümleler var ki, ‘yayalara kırmızı yanıyordu, araçlara yeşil yanıyordu’ (şeklinde).
Ama imaj orataya bir çıktı ki kızımızın arkadaşının sırtı yola dönük, ne ışıkları ne kaza anını görüyor. Gürültüye başını çeviriyor ve kızımın 38 metre ileriye düştüğünü görünce yanına koşarak gidiyor ve kızımın başında duruyor. Lakin karşı taraf bu imgeyi inkar ederek hala daha karakolda pedagog, avukat olmaksızın alınan ifadesini baz alıyor, savunmasını ona nazaran yapıyor. Kimse de demiyor ki, o tutanağın esasen yanlış olduğu ortaya çıktı, bunun üzerinden savunma yapmayın artık diyen de yok. Ayrıyeten polislerin tuttuğu olay yeri tutanağı palavra bilgiler içerdiği için polisler üçüncü duruşmaya dahil edildiler ve ATK’dan uzman raporu istedi hakim; fakat buna karşın tekrar karşı tarafın avukatı iptal edilen tutanakta yazılı olan ‘14.30 metre sonra yola fırlayan Işıl’ diye savunma yapıyor. ‘Savunma kutsaldır’ cümlesinin karşılığı bu olmamalı. Gerçeklikle bağdaşmayan ve gerçeği inkar edip yanlış bilgiler üzerinden savunma yapmak kutsallık değildir. Bizim yerimize koysunlar artık kendilerini.”
“BİZ BİRİNCİ GÜNDEN BERİ YALNIZCA ‘ADALET’ DİYORUZ… BİZİ DEDEKTİFÇİLİK OYNAMAYA MAHKUM EDİYORLAR”
“Hakimi, savcısı, polisi, avukatı, vatandaşı her kim varsa, bizim yerimize koysunlar kendilerini. Biz birinci günden beri yalnızca ‘adalet’ diyoruz. Kızımızın adaletinin sağlanmasını talep ediyoruz, adil ve şeffaf bir sürecin yürütülmesini istiyoruz. Sürecin sonunda kızımızın kusurlu olduğu çıkarsa ortaya, biz zati kızımızı toprağa koyduk, bu kusurunun karşılığını zati canıyla ödedi. Bağrımıza taş basacağız, kızımızın acısını yaşayacağız.
Ancak bizim yalnızca adalet istememize karşılık, olmayan yahut gerçeklikle bağdaşmayan şeyler üzerinden bizim karşımıza dikilmesinler. Artık bu dava sürecinin olağan nizami bir yola girmesini istiyoruz, bekliyoruz. Bizi dedektifçilik oynamaya mahkum ediyorlar. Biz bunlarla uğraşmak zorunda değiliz. Biz toplumsal medyada haber yorumlarında olayı görmüş birileri var mıdır, yorumlara yansıtmış mıdır, bunları her gün her gün denetim etmek zorunda değiliz. Biz imajları döne döne, yüzlerce, binlerce kere izlemek zorunda değiliz bir şey yakalayabilir miyiz umuduyla.”
“YARIN SABAH GÖZÜMÜZÜ AÇTIĞIMIZDA, BİR ŞEYLERİ KOVALAMAZSAK, TAKİP ETMEZSEK BU BELGE KAPANIP GİDECEK”
“14 yaşında bir çocuğun hayatını kaybetmesinin üzerinden anne babanın acısını, yükünü hafifletmemesi gerekirken yetkililerin, bunların hiçbirisi yaşatılmadığı üzere biz üzerimize daha da yük alıyoruz. Zira biliyoruz ki, yarın sabah gözümüzü açtığımızda, bir şeyleri kovalamazsak, takip etmezsek bu belge kapanıp gidecek. Kızımızın adaleti sağlanmayacak. Mağdur aileler yalnızca acılarını yaşasınlar. Desinler ki; devletim, hukuk sistemim benim yerime bu süreci yürütüyor, yönetiyor, benim gözüm geride değil. ‘Evladımızın, babamızın, annemizin, ablamızın, kardeşimizin hakkını devletimiz takip ediyor, koruyor, kolluyor’ diyebilelim biz. Fakat diyemiyoruz.
Bugün 241 gündür biz kızımla birlikte toprak altındayız. Bizim, kızımızın yanına gittiğimizde ‘huzurla uyu’ diyebilmemiz lazım. Geride kalan evladımızın sağlıklı bir birey olarak yetiştirebilmek için bu adaletin sağlanması lazım. Öteki hiçbir şey istemiyoruz biz. Bu şahıs esasen frene basmadığını, devamında mesleksel ihtiyaçlarını yapmadığını da kabul ediyor. Hasebiyle bu belgenin şuurlu taksire dönmesi gerekirken bizim itiraz dilekçelerimiz reddediliyor, hala taksirle devam ediliyor yargılanmasına. Niçin? Bir çocuğun vefatının akabinde bu kadar hukuk sistem niçin ayaklar altına alınıyor? Hukuksuzluk niçin yaşatılıyor?”
ANNE HASRET DİNÇ: “NE GÖRDÜ DE BU DAVAYI ÇABUCAK KABUL EDİP TIPKI GÜN KİŞİYİ TAHLİYE EDİYOR”
“Olaylar, başladığı günden itibaren bir çelişkiler yumağına döndü” diyen Hasret Dinç de, “3 günde 3 savcı değişti. Memur kabahatleri soruşturma ofisi olaya dahil. (Sanık) memur değil ancak davanın iddianamesini hazırlayan savcı, memur cürümleri soruşturma ofisinin savcısı. MOBESE yok deniyor. Biz ne vakit ki toplumsal medyaya çıktık, akşamında internete servis edilen bir motor kaskı imgesi görüyoruz. Manzarayı görür görmez anladık ki bizim birinci gün elimize verilen olay yeri tutanağı da çöp. Zira olay yeri tutanağında diğer şey yazıyor, imaj büsbütün farklı…. Ve 3 günde iddianame hazırlanır hazırlanmaz hakim iddianameyi kabul ediyor. Ben çok merak ediyorum, ne gördü de bu davayı çabucak kabul edip tıpkı gün kişiyi tahliye ediyor. (Sanık) bu mühlet zarfında evlendi, işine devam etti.” formunda konuştu.
Kaza sırasında aracı kullananın Ballı’nın o periyot nişanlısı olan eşi olduğu istikametinde tezlerin da olduğunu söyleyen Hasret Dinç, bu kişinin araçta olmasına karşın polis tarafından şahit olarak sözünün alınmamasına reaksiyon göstererek, “Davaya başladığımızda araçta bulunan, sürücü olduğunu düşündüğümüz bayan davaya dahil edilmemişti. Bizim ısrarlarımızla ve baskılarımızla bu bayan davaya şahit olarak dahil edildi” dedi.
Konuya ait, kaza sonrasında Işıl Dinç’in yanına gitmiş olabileceğini tespit ettiklerini kask kameralı kişinin şahit olarak dinlenmesini istediklerini aktardı. Öte yandan, Pendik Şehit Adil Gözalıcı Polis Merkezi’nden mahkemeye gönderilen yazıda manzaranın “airdrop üzerinden trafik takımlarınca kimlik tespiti yapılmayan” bir şahıstan alındığı belirtilmişti.
Dinç, “Polisler imgeyi almış ancak imgeyi aldıkları kişinin hiçbir bilgisini almamışlar. Bizi duyuyorsa, lütfen bu davaya dahil olsun” dedi. Ayrıyeten manzaranın yalnızca 9 saniyelik kısmının belgeye girdiğinin altını çizen Dinç, “Görüntünün gerisini görmek istiyoruz. Bu imgenin devamını izlemek benim en büyük hakkım” sözlerini kullandı.
ADALET DAVETİ IŞIL HİKAYE’NİN ODASINDA
Işıl Öykü’nün kardeşiyle paylaştığı odasının duvarlarında artık adalet davetinin yer aldığı stickerlar bulunuyor. Kızının kokusunun sindiği yatak örtüsünü değiştirmediklerini aktaran anne Hasret Dinç, kızının içtiği son sodanın şişesini, montunun cebinden çıkan çöpleri dahi atamadığını söyledi.
Baba Yunus Dinç, MOBESE manzaralarının yer almadığı, olay yeri tutanağının sonradan ortaya çıkan imgeler ve şahitlerin beyanlarıyla uyuşmadığı evrakta adaletin sağlanması için kaza anında orada bulunan şahitlerin tabirlerinin büyük kıymete sahip olduğunu belirtirken anne Dinç de, polislerin manzarayı alırken kimlik bilgilerini almamış olması nedeniyle şahit olarak dinlenemeyen evraktaki tek imgenin sahibine davette bulunarak “Bizi duyuyorsa lütfen davaya dahil olsun” dedi.
